Satelitarne systemy stransmisji danych cz.3

Digital Video Board

European Telecommunication Commission opracowało Digital Video Board we wrześniu 1993 roku. Opracowano standardy, które umożliwią wprowadzenie rewolucyjnej technologii; możliwość przekazu wideo i dzwięku w cyfrowej jakości równolegle do innymi dodatkowymi serwisami. Pierwsza zaczęła nadawać japońska telewizja na początku października 1996. W podobnym czasie dwie firmy podpisały porozumienie Eutelsat oraz DirectPC i rozpoczęły udostępnianie internetu przez satelity.

Jednakże dopiero niedawno obie firmy wprowadziły dystrybucję przez jednego sztucznego satelitę programów telewizyjnych wraz z danymi komputerowymi za cenę, którą byłby w stanie zaakceptować przeciętny użytkownik łącza szerokopasmowego.

Pojedynczy transponder satelitarny posiada sporą pojemność, która wynosi 34 Mbit/s, daje to bardzo duże możliwości jeśli chodzi o przesyłanie danych do użytkownika. Należy dodać, że aktualnie wokół Ziemi krąży 170 satelit GEO, którę świadczą usługi komercyjne, a w niedalekiej przyszłości (15 lat) szacuję się wystrzelenie 1700 sztuk, wielkość satelitarnego systemu transmisji wydaje się nie mieć granic. Wielkość czaszy anteny uzależniona jest od położenia użytkownika względem satelity (dla Polski wystarczy mała antena o średnicy 60 cm). Do korzystania z Internetu za pomocą łączności satelitarnej, niezbędny jest niestety kanał uplink, który umożliwia zamawianie danych, antena satelitarna i karta DVB/MPEG-2 wbudowana w komputer klasy PC.